DE SCHAAMTE VOORBIJ – reactie/verslag van behandeling bezwaarschrift kapvergunning

Onderwerp: Gemeente, Publiciteit| Geen reacties »

DE SCHAAMTE VOORBIJ

De hoorzitting

Vandaag behandelde de onafhankelijke bezwarencommissie van de gemeente Apeldoorn de bezwaarschriften van de SWMA en de SBNE tegen de kapvergunning, die burgemeester en wethouders (B & W) aan Tergouw Holding op 20 december 2010 hebben verleend voor de kap van 80 bomen en ruim 0,8 hectare bos (plantsoen) 8275.

De regels

De kapvergunning is verleend op grond van de Algemeen Plaatselijke Verordening van de gemeente (APV). De APV kent namelijk een afdeling die betrekking heeft op het bewaren van houtopstanden.

De waarden

De APV beschermt de natuur- en milieuwaarden, landschappelijke en cultuurhistorische waarden en waarden van stads- en dorpsschoon en waarden voor recreatie en leefbaarheid.

Als er iets door tal van rapporten en gemeentelijke stukken is komen vast te staan is dat het gebied waarom het hier gaat (het Spelderholt) al die waarden bezit.

De motivering

B & W motiveren hun besluit om de kapvergunning te verlenen met de volgende redenering: er zijn geen gronden om de vergunning te weigeren gelet op de APV.

Uit de bocht

B & W dienen zich diep te schamen voor de redenering waarmee zij hun beslissing om de kapvergunning te verlenen motiveren. Zij dienen zich ook diep te schamen voor het achterwege laten in de bekendmaking van de kapvergunning op 20 december 2010 van de mededeling dat binnen zes weken tegen deze beslissing bezwaar kan worden gemaakt. Dat niet zeggen is in strijd met het recht (Algemene wet bestuursrecht en de APV). De volgende hindernis die werd opgeworpen was dat in de bekendmaking niet werd gezegd waar de stukken ter inzage liggen en de plaats waar zij lagen. Niet op het stadhuis, maar ergens aan de Vlijtseweg. Het opwerpen van die hindernis is eveneens in strijd met het recht.

Neen, neen fouten herstellen B & W niet

B & W hebben een direct verzoek van de SBNE om die fout te herstellen niet beantwoord. Vervolgens hebben wij dit verzoek in het bezwaarschrift herhaald en dringend gevraagd om dat punt niet op de lange baan te schuiven, maar door een nieuwe bekendmaking direct op te lossen. Maar u raadt het al: geen onmiddellijk herstel van de foutieve bekendmaking, we schuiven het op de lange baan. De tijd biedt uitkomst, dan is een herstel mosterd na de maaltijd. Zo kan het gebeuren dat die foutieve bekendmaking pas op 10 mei 2011 aan de orde komt als de bezwarencommissie zich over de bezwaarschriften buigt.

B & W doen hun zegje bij monde van een ambtenaar

Zoals de SBNE, de SWMA, Tergouw Holding hun zegje doen op de hoorzitting, doen ook B & W dat. Natuurlijk doen zij dat niet zelf. Daar hebben zij hun ambtenaren voor. Die zijn deskundig. Als het goed is, is een ambtenaar ook trots op die verantwoordelijkheid. Zo’n ambtenaar is ook niet de eerste en beste. Hij moet immers het standpunt van B & W op een overtuigende manier zo goed mogelijk over het voetlicht brengen. Zijn woorden moeten ook de burgers die bezwaar maken kunnen aanspreken. Bestuur en burger wisselen argumenten uit. Burger en bestuur dienen zich open te stellen voor elkaars argumenten. Maar zo’n ambtenaar heeft niet alleen een verantwoordelijkheid naar B &W toe. Hij heeft ook een verantwoordelijkheid naar de burger (het bestuur dient de burger) en de onafhankelijke bezwarencommissie. Hij moet geen bakerpraatjes of onwaarheden vertellen.

B & W zijn verantwoordelijk dat een ambtenaar geen bakerpraatjes (of sterker uitgedrukt onwaarheden) vertelt. We zijn hoffelijk en houden het op bakerpraatjes.

Bakerpraatjes en een fopspeen

Bakerpraatje 1: De gebrekkige bekendmaking

In het verweerschrift van B & W wordt bet bezwaar van de SBNE tegen de gebrekkige bekendmaking van de kapvergunning verdraaid. De zaak wordt voorgesteld alsof we die gebrekkige bekendmaking aangrijpen omdat we in onze belangen zijn aangetast. Dat is ver bezijden de waarheid. Onze juridische boontjes kunnen we heel goed zelf doppen. Het gaat ons om de burger die dat minder goed kan.

Wanneer we dat duidelijk over het voetlicht hebben gebracht tijdens de hoorzitting, merkt de ambtenaar het volgende op: “Het is een oude kapvergunning die dateert voor de inwerkingtreding van een bepaalde wet (de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht of wel in jargon de Wabo). Zo’n vergunning hoef je helemaal niet te publiceren.”

Een bakerpraatje of onwaarheid. De Algemene wet bestuursrecht en de APV eisen dat er mededeling wordt gedaan binnen welke termijn tegen een beslissing van bijvoorbeeld B & W bezwaar kan worden ingediend en waar de stukken (de aanvraag en vergunningverlening ter inzage liggen). Dat staat zelf in de bijsluiter bij de vergunning.

Bakerpraatje 2: De waarden zijn al getoetst door de gemeenteraad bij de vaststelling van het bestemmingsplan Spelderholt-Riant

Op de vraag van de onafhankelijke bezwarencommissie aan de ambtenaar om een toelichting te geven op het ontbreken in de kapvergunning en in het verweerschrift van een weerlegging van de waarden van het Spelderholt antwoordt de ambtenaar dat de raad de waarden heeft afgewogen bij de vaststelling van het bestemmingsplan Spelderholt-Riant.

Een bakerpraatje. Gemakshalve vergeet de ambtenaar te melden dat het bestemmingsplan door de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak op 4 maart 2010 is geschorst en dat B & W de kapvergunning op 20 december 2010 hebben verleend. Die laatste datum is niet toevallig. Op 26 november 2010 heeft de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in aanwezigheid van de vertegenwoordiger van de gemeente een hoorzitting gehouden over het verzoek om opheffing van de schorsing, dat op 3 september 2010 door Tergouw Holding was ingediend. Naar goed gebruik deelt de Voorzitter aan het eind van de hoorzitting mee wanneer hij uitspraak doet en die was op 21 december 2010. Immers B & W kan zich er altijd uit redden dat de ambtsberichten luidden dat de Voorzitter het verzoek om de schorsing op te heffen stellig zou toewijzen.

Dat vergeten moest ook wel, want B & W kunnen niet zonder daarover iets te zeggen zich verschuilen achter de afweging van die waarden door de gemeenteraad bij de vaststelling van het plan, als dat plan is geschorst.

Overigens heeft die afweging van waarden door de gemeenteraad niet plaatsgevonden in het kader van het bestemmingsplan. Voor de Voorzitter is  het juridisch het gemakkelijkst geweest om het ontbreken van die waardenafweging te koppelen aan het aangrenzende Natura 2000 gebied, dat beschermd wordt door Europese regelgeving. Het gemakkelijkst om de schorsing uit te spreken is vervolgens de ligging in dat gebied van een bepaald heideveldje. Zo werkt het in het bestuursrecht nu eenmaal. Maar het is slechts een illustratie dat die passende beoordeling van de waarden op het Spelderholt, in het aangrenzende Natura 2000-gebied en op de Konijnenkamp niet heeft plaatsgevonden.

De fopspeen

B & W hebben bij de kapvergunning bepaald dat de kapvergunning pas mag worden gebruikt na een bouwvergunning.

Tergouw Holding heeft 13 bouwaanvragen ingediend, dus er komen 13 bouwvergunningen. Maar één bouwvergunning geeft al het recht om 80 bomen en ruim 8 hectare bos te kappen.

Wij hebben er op gewezen dat er dus gekapt kan worden binnen een uur na de verlening van de bouwvergunning. Een bouwvergunning waartegen nog bezwaar en beroep openstaat en de door de bestuursrechter kan worden geschorst. Dus we hebben in ons bezwaar en tijdens de hoorzitting aangegeven dat er moet staan: als álle bouwvergunningen onherroepelijk zijn.

In het verweerschrift komen B & W ons tegemoet. De kapvergunning zal worden aangepast in die zin dat er komt te staan: de kapvergunning mag pas worden benut 14 dagen na de verlening van de bouwvergunning.

Een fopspeen: Niet alleen is die 14 dagen te kort, want een bouwvergunning is niet onherroepelijk 14 dagen na de verlening. Maar het is ook bedrog: wanneer bezwaar en beroep tegen de bouwvergunning speelt is de kapvergunning onherroepelijk en staat niet ter toetsing door een onafhankelijke bezwarencommissie of de bestuursrechter.

Toen we dat zogenaamd hadden uitgelegd, kwam de ambtenaar met de volgende redenering waarom het geen fopspeen was.

We kunnen altijd in beroep gaan als B & W besluiten vast te houden aan de verlening van de kapvergunning met die aanpassing. Doen we dat niet dan zijn we het kennelijk eens met de kapvergunning en ja dan is er in het kader van de bouwvergunning procedure tegen de kap niets te doen. Daar hebben we dan voor gekozen, we zijn immers tegen de kapvergunning niet in beroep gegaan.

De schaamte ver voorbij

De schaamte zijn B & W ver voorbij. Kennelijk mag een gemeenteambtenaar, die B & W vertegenwoordigt in een procedure, maar wat uit de losse pols schrijven en zeggen. Kennelijk luidt het parool: Speld de onafhankelijke bezwarencommissie maar wat op de mouw en draai burgers die een bezwaar hebben ingediend maar een rad voor de ogen. Houd ze desnoods een fopspeen voor. Misschien tuinen ze erin.

Schaamteloos.

B & W: We doen waar we zin hebben. Ons valt niets te verwijten. Dat is de burger, die had dan maar in beroep moeten gaan

B & W vervreemden op een ongehoorde manier de burger van hun gemeentebestuur. De burger heeft daar niets meer van te verwachten. “Argumenten van de burger”, ach wij als B & W luisteren daar niet naar. “We zien wel waar het schip strandt. En wie weet ziet hij af van de gang naar de bestuursrechter. En bovendien de toegang naar de bestuursrechter wordt steeds moeilijker en de toetsingsgronden voor de rechter worden steeds verder ingeperkt. Wij als bestuur bepalen wat goed is.”

Kennelijk is dat het gedachtegoed van B & W.

Hoever moet het gaan?

Hoever moet de gemeente Apeldoorn zinken in bestuurlijk onfatsoen, voor er een halt wordt toegeroepen door raadsleden dat een dergelijk optreden de gemeente onwaardig is. Of moet er eerst nog een betoging op het Marktplein komen om onze bestuurders wakker te schudden over zoveel schaamteloosheid?

 


 

 


Laat een bericht achter