Archief februari, 2014

Omheining Spelderholt

Onderwerp: Algemeen| 2 Reacties »

heknoordweg hekkonijnenkamp

De afrastering rondom het landgoed Spelderholt ziet er erbarmelijk uit…

Herten op Parc Spelderholt

Onderwerp: Rode lijst en andere dieren| 1 Reactie »

IMAG0742 IMAG0743

De laatste dagen worden er steeds loslopende herten op het terrein van Spelderholt gezien, en soms ook zelfs buiten het terrein.
Het blijken de herten te zijn van Parc Spelderholt, die blijkbaar in staat zijn over de afrasting van het hun toegemeten terrein te komen.

De directie van Parc Spelderholt, die gedurende de afgelopen anderhalve week al enige malen op deze voor mens en dier  gevaarlijke situatie  gewezen is, heeft vandaag de buurtbewoners een mail gestuurd waarin zij aangeeft de ernst van de situatie in te zien en bezig te zijn met het zoeken naar een oplossing in de vorm van een nieuwe, hogere omheining. Parc Spelderholt hoopt op korte termijn met de werkzaamheden te kunnen beginnen.

Omwille van de (verkeers)veiligheid vragen wij uw aandacht voor deze situatie.

Brief/mail van PS: 2014-016 AF aan buren PSH inzake herten

Stand van zaken rondom de buurtschap ‘Engeland’

Onderwerp: Actie, Algemeen, Bewoners, Publiciteit| Geen reacties »

Het Spelderholt
Het Spelderholt is een prachtige en rustige plek in de bossen, een kilometer ten westen van de bebouwde kom van Beekbergen bij Apeldoorn. Dit op een zacht glooiende stuwwalrand gelegen gebied wordt aan drie zijden omgeven door de Veluwe. Daarnaast grenst het aan de enk van de Konijnenkamp. Dit is niet alleen een van de oudste enken, maar ook een van de best bewaarde enklandschappen in de omgeving. Dagelijks genieten tientallen wandelaars, fietsers, recreanten en omwonenden van de flora en fauna in dit gebied.
In 1905 werd ‘Het Grote Zand’ gekocht door jonkheer Louis Teixeira de Mattos, zoon van een Amsterdams bankier. Deze ontgon het inmiddels tot Spelderholt omgedoopte gebied en bouwde er een kasteeltje met bijgebouwen. Deze buitenplaats kwam in 1921 in handen van het Rijk, dat er een proefstation voor pluimvee begon. Op 1 december 2003 verliet het laatste pluimvee het terrein en ontstond ruimte voor nieuwe ontwikkelingen.
Op 14 maart 2003 sloot De Nederlandse staat een dertig jaar durende erfpachtovereenkomst met de Stichting Parc Spelderholt. Deze stichting richt zich op het ontwikkelen en vergroten van de integratiemogelijkheden van mensen met een functiebeperking.
Op 12 februari 2004 kocht Tergouw Holding BV een ander deel van het gebied (ruim 10 hectare) van de Stichting Fonds voor Pluimveebelangen. Tergouw heeft de intentie om een manege elders op de Engelanderenk naar het Spelderholt te verplaatsen. Dit zou worden gefinancierd met de opbrengst van woningbouw.

Stikstof en procedures
Uitbreidingsplannen van het proefstation samen met nieuwe inzichten over effecten van stikstof op flora en fauna hebben vanaf 1990 geleid tot juridische procedures, gevoerd door onder meer Het Geldersch Landschap. Zonder uitzondering was de conclusie van rechters dat stikstofuitstootactiviteiten (pluimvee) op het Spelderholt verboden was. Toch moest sluiting van het Rijksproefstation door langdurig gedogen van de gemeente Apeldoorn en van de Provincie Gelderland 13 jaar duren.
Ondanks fel verzet van onder meer de SBNE werd verplaatsing van de manege naar het kwetsbare gebied vervolgens toch door de gemeente toegestaan. Diverse rechters staken daar weer een stokje voor. Versoepeling van de regelgeving van het kabinet, waarvan Staatssecretaris Bleker deel uitmaakte, gooide roet in het eten. De natuurbeschermingswetvergunning voor de manege kon daardoor niet meer worden bestreden. Deze kwam in september 2013 definitief tot stand.
De koppeling met de manege heeft het verlenen van bouwvergunningen voor woningen op het Spelderholt enorm vertraagd. Pas met een uitspraak van de Raad van State van 31 juli 2013 werd dit mogelijk. Verplaatsing van de manege kan echter nog niet, omdat daarvoor een nieuw bestemmingsplan nodig is.

Stilte
Na juli 2013 zijn de activiteiten beperkt gebleven tot het afgrendelen van het plangebied met een scherm en emmertjes om te vermijden dat rode lijstsoorten zoals levendbarende hagedissen op het terrein komen, een voorwaarde voor ontheffing van de verplichtingen van de Flora- en Faunawet. Bouwactiviteiten zijn er niet geweest. Een nieuw bestemmingsplan lijkt nog niet in ontwikkeling.

SBNE
De SBNE blijft ageren tegen ontwikkelingen, die de landschappelijke en natuurwaarden in de omgeving van het buurtschap Engeland en de woon- en recreatieve kwaliteit van de enken kunnen aantasten.

  •  Er zijn gesprekken gevoerd met Parc Spelderholt om nakoming van de in een convenant vastgelegde afspraken te realiseren.
  • Er is een verzoek om handhaving gedaan voor een goede nakoming van de voorwaarden voor een aan Tergouw Holding BV verleende ontheffing van de Flora- en Faunawet. De nu genomen maatregelen om het bouwterrein af te grendelen leiden door het verkeerd gebruik van emmertjes tot een wisse dood van dieren.
  • Een nieuw bestemmingsplan zullen wij toetsen aan gewijzigd beleid van de gemeente. Wij vinden het onbegrijpelijk dat bouwplannen op het Spelderholt bouw van betaalbare woningen in Beekbergen in de weg staan. Daarom volgen wij (het uitblijven van) bouwactiviteiten nauwlettend.
  • Wij zullen de dorpsraad Beekbergen-Lieren vragen extra aandacht te besteden aan de woningbouwproblematiek.
  • Wij zullen de nieuwe gemeenteraad trachten te overtuigen van het door ons gewenste beleid met betrekking tot de bouwplannen op het Spelderholt.
  • Daarnaast blijven we deelnemen aan overleg over verkeersveiligheid.
  • We zullen zwerfafval melden en voor andere ongewenste zaken om handhaving verzoeken.
  • We zullen de veiligheid van de buurtschap ‘Engeland’ handhaven met een alertsysteem tegen diefstal en inbraak.

Meer informatie kunt u vinden op deze website.

Heeft u goede ideeën voor verbetering voor de buurtschap ‘Engeland’ laat dit dan weten aan het secretariaat@sbne-beekbergen.nl.
U kunt ons steunen door een bijdrage te storten op onze bankrekening, nummer NL21TRIO0784883696 ten name van SBNE Beekbergen.

Verkeerssituatie en verkeersmaatregelen Engelanderweg

Onderwerp: Bewoners, Gemeente, Regelgeving| Geen reacties »

In het buurtschap Engeland lopen we bij herhaling tegen drie problemen op het gebied van verkeer aan. Het eerste probleem is de verkeersveiligheid (Engelanderweg),het tweede probleem is de geluidsoverlast door de aard van het wegdek (Engelanderholt) en ten derde het constante gezoem dat wordt veroorzaakt door de nabijheid van de snelwegen A1 en A50. In dit stuk wordt gefocust op de aanpak van de verkeersveiligheid op de Engelanderweg.

Ontwikkelingen
De Engelanderweg in Beekbergen tussen de Arnhemseweg  (bij de Smittenberg) en de Engelanderholt/Noordweg is, op aandringen van aanwonenden, sinds augustus 2005 een traject met een maximum snelheid van 30 km per uur (was voordien 50 km per uur).

Deze snelheid is ingevoerd omdat het traject binnen de bebouwde kom bij het dorp hoort en omdat er zich veel zogenoemd “langzaam verkeer” over verplaatst, zoals:
•    voetgangers (vaak met honden),
•    rolstoelers en andere minder validen (o.a. gasten van Parc Spelderholt)
•    scholieren
•    ruiters en leerling ruiters (in buurtschap Engeland zijn meer paarden dan burgers ‘woonachtig’ en zijn er twee paardrijscholen in dit buurtschap).

Deze deelnemers ‘langzaam verkeer’ hebben geen mogelijkheid om op voornoemd tracé van een trottoir of looppad gebruik te maken omdat die er simpelweg niet zijn en de bermen zijn zeer wisselend van breedte en ondergrond.

Ook fietsende aanwonenden en toeristen (vanwege fietsroutes en (lange afstand) wandelpaden in de directe nabijheid), voelen zich onveilig door de vele, hardrijdende automobilisten op doordeweekse dagen.
In de weekenden maakt dit traject vaak onderdeel uit van toerritten van uiteenlopende aard.

Zowel op doordeweekse dagen als ook op weekenddagen voelen wandelaars, rolstoelberijders, scholieren, minder validen, ruiters en fietsers zich dus niet veilig. Daarnaast veroorzaakt het vele verkeer dat vaak te hard rijdt, geluidoverlast voor aanwonenden en zorgt voor gevaarlijke situaties bij het verlaten van het eigen erf.

Doordat er door de Gemeente de laatste jaren diverse vergunningen zijn verstrekt aan Parc Spelderholt (studentenhuisvesting, zorghotel, e.d.) en er daardoor een uitbreiding is van leerlingen en minder validen van Parc Spelderholt en van bewoners van het Zorghotel Spelderholt, wordt er steeds meer gewandeld langs bovengenoemde wegen. Leerlingen, personeel en minder validen maken ook gebruik van de faciliteiten in het dorp en moeten daarnaast voor ander vervoer dikwijls naar de bushalte bij de Arnhemseweg.

Met andere woorden: door de groei van Parc Spelderholt en van Zorghotel Spelderholt is er al jaren een toename van ‘langzaam verkeer’ over bovengenoemde wegen.

De vraag diende zich aan of de gemeente zich voldoende bewust was van de toenemende verkeersdruk (zowel in aantallen als in snelheid) en van het toenemend gebruik van de bermen door een veelheid aan veelal recreatieve en/of minder mobiele gebruikers.

De dorpsraad Beekbergen, Parc Spelderholt, een aantal aanwonenden en de SBNE Beekbergen hebben in een aantal sessies met elkaar en met de gemeente van gedachten gewisseld over een goede aanpak. Randvoorwaarde daarbij was steeds wel dat de financiële situatie van de gemeente een substantiële herinrichting niet mogelijk zou maken. Door de SBNE is daarbij steeds aangedrongen op een samenhangend pakket aan ingrepen om het bewuste stuk weg de uitstraling te geven die verkeersdeelnemers ertoe zou dwingen zich navenant te gaan gedragen. Denk aan drempels, (visuele) versmallingen, belettering, aangepaste bebording etc.

Verkeersmaatregel ‘bloembakken’ onvoldoende effect
Medio oktober 2012 zijn er vier bloembakken geplaatst langs de Engelanderweg. Voor de gereden snelheden hebben die bloembakken niet  het gewenste effect gesorteerd. Ook kunnen er vragen gesteld worden bij de verkeersveiligheid in geval van een botsing en ook de vrije doorgang voor het langzame verkeer is verder belemmerd.

De (blijvend) snelrijdende dagelijkse forens rijdt nu met  hoge snelheid meer midden op de weg in plaats van op zijn eigen weghelft, zodat tegemoetkomend (langzaam) verkeer zich dikwijls onveilig voelt en naar de berm moeten uitwijken.
Er is gepleit voor snelheidsremmende verkeersdrempels ter hoogte van de zijwegen Engeland, Konijnenkamp en Spelderholt, dus om de circa 400 meter.

Er liggen al meer dan 80 snelheidsremmende drempels en plateaus in en om Beekbergen, waarom niet nog een paar erbij op de Engelanderweg waarover zich zoveel kwetsbare ‘langzame verkeersdeelnemers’ moeten verplaatsen???

Resultaat
Bij de gemeente stond de Engelanderweg niet te boek als een weg die om speciale aandacht vraagt . Wij hebben met onze argumenten getracht toch een  hogere prioriteit te bewerkstelligen. Na vele afwegingen, waarbij die van financiële aard helaas veelal van doorslaand belang bleken te zijn, zijn er mede in overleg met gemeente en politie een aantal afspraken gemaakt.

•    De maximum snelheid op het wegvak blijft 30 km/u
•    Er komt één extra verkeersdrempel (inmiddels gerealiseerd)
•    De bebording zal zodanig worden gepositioneerd dat de toegestane maximum snelheid duidelijker wordt weergegeven
•    De bestaande bloembakken zullen worden vervangen door reflecterende paaltjes
•    Gedurende het eerste kwartaal van 2014 zal er een mobiel, digitaal snelheidswaarschuwingsbord worden geplaatst
•    Op het moment dat er weer regulier wegonderhoud in de planning staat zullen eventuele aanvullende snelheidsremmende maatregelen worden overwogen
•    Bijkomend en niet te onderschatten effect van de gevoerde discussies zijn de opnieuw aangehaalde onderlinge contacten tussen de verschillende gesprekspartners, zodat bij een volgende gelegenheid naar alle waarschijnlijkheid sneller geschakeld kan worden
•    Het gehele onderwerp ‘verkeershinder’ in ‘Engeland’ is weer eens onder de aandacht geweest.

In een volgend artikel meer over geluidshinder door verkeer in dit buurtschap.

SBNE Beekbergen
Cie. Verkeer

De das, de trots van Engeland

Onderwerp: Algemeen, Rode lijst en andere dieren| Geen reacties »

De dassen van Engeland

De das is een forse marterachtige, het lichaamsgewicht varieert tussen de 9 en 12 kg. Met zijn zwart-wit gestreepte en langgerekte snuit is hij een opvallende verschijning en iedereen zal zich wel een foto of tekening van dit dier kunnen herinneren. Toch zijn er weinig mensen die het geluk hebben gehad dit dier in levende lijve te zien, en dat terwijl hij ’gewoon onder de mensen is’ in kleinschalig en extensief gebruikt agrarisch gebied.

In de eerste plaats is de das natuurlijk niet een in grote aantallen voorkomende diersoort. Daar komt nog bij dat het een echt nachtdier is en tijdens zijn lange wandelingen altijd bijzonder  oplettend en zeer op zijn hoede is. Eeuwenlange vervolgingen zullen daar niet vreemd aan zijn.

Een das lijkt een voorliefde te hebben voor voedsel dat opgegraven moet worden: jonge konijnen, wespennesten, de larven van meikevers, wormen etc. Dat daarmee schade aan weiden, gazons, tuintjes en bouwland wordt veroorzaakt zorgt er samen met een meer mythische reputatie als brenger van ziekten voor dat de vervolging van de dieren en de vernietiging van de nestburchten door de eeuwen heen voortvarend is opgepakt.

Heden ten dage heeft de das vooral problemen met het huidige verkeersaanbod en het verdwijnen van kleinschalige agrarische landschappen. De enige ‘natuurlijke vijand’ van de das is de auto, maar ook het bruut uitroeien van (vermeende) dassenburchten is nog steeds een gangbare praktijk, omdat er veel onbekendheid is.

Ten eerste is het niet zo dat de das verantwoordelijk kan worden gehouden voor elke ‘vernieling’ van gazon of zaaibed. Dassen leggen kilometers lange nachtelijke tochten af waardoor de aanwezigheid van een burcht helemaal niet met eventuele schade aan de tuin verband hoeft te houden.
Ten tweede is een das en ook zijn burcht zwaar wettelijk beschermd, dat is niet voor niets. Het is de enige manier om de verkeerssterfte te compenseren.

De das is afhankelijk van kleinschalig en extensief agrarisch landschap en juist dat landschap is door opeenvolgende herinrichtingen en verkavelingen uniek aan het worden; het is als landschapstype zeldzaam en cultuurhistorisch waardevol aan het worden. Het voorkomen van een dassenpopulatie kan bijna als een indicator voor een waardevol cultuurhistorisch landschap worden gezien!

Niet iedere voorbijganger zal zich ervan bewust zijn dat het Buurtschap Engeland zo’n cultuurhistorisch landschap is. Gelukkig heeft de das die waardevolle status wel gevonden en weten te waarderen. De dassen weten de ‘overbosjes’, kleine percelen, begroeide wegbermen en erfafscheidingen op hun waarde te schatten en zijn er jaren geleden begonnen met het bouwen van Burchten. Deze Burchten zijn beschermd en dienen natuurlijk ontzien te worden, maar ze bieden tot in de wijde omgeving de liefhebbers en toevallige passanten de unieke kans om dassen in levende lijve te kunnen aanschouwen. Het is wel zaak om er ’s nachts op uit te trekken, goed op te letten en de diagnose snel te stellen; dassen zijn erg oplettend en zullen doorgaans niet lang in het zicht blijven!! Elke keer dat je ze wel ziet laten ze een onuitwisbare indruk achter zoals alleen zeldzaamheden dat kunnen doen.

‘De das, de trots van Engeland’

SBNE
Wouter Hiskemuller